Dziś opowiem o książce, która zmieniła całe moje życie. Wiem, że tak się często mówi, ale ze mna tak było na serio. Owa książka to “Męskość i kobiecość w perspektywie indywidualnej i kulturowej” pod redakcją Jolanty Mikulskiej i Pawła Boskiego. Dowiedziałam się męskość i kobiecość to tak naprawdę konstrukty kulturowe, a więc są nabyte i kulturowo zmienne, a nie odwieczne i naturalne. Zawsze to przeczuwałam, ale rodzina i media wpoiły mi wzorce, które mogę teraz nareszcie świadomie kwestionować.

Nie chcę, żeby to tak wyglądało, że będę ciągle pisać mój pierwszy, drugi, trzeci i kolejny wpis, ale wciąż się rozkręcam, więc musisz mi wybaczyć, mój potencjalny czytelniku. Nie spodziewam się zbyt wielu czytelników, piszę raczej w ramach autoterapii oraz w ramach zaliczenia informatyki na moich studiach, które to zaliczenie jak narazie stoi pod znakiem zapytania. Nie popadając w zbyt smętny ton dodam, iż nieskrywanym przeze mnie motywem jest także chęć nakłonienia ewentualnych odwiedzających do oddania na moja osobę głosu w konkursie na miss lata 2007, czego można dokonać pod tym adresem. (Tylko nie wydajcie, że nie mam 16 lat ;> )

Dzisiejszy dzień zaczęłam tak jak lubię, mianowicie od spaceru o poranku, podczas którego zrobiłam to zdjęcie (bo interesuję się także fotografią tradycyjną, artystyczną, wielkoformatową i zawsze staram się nosić  przy sobie aparat)

Zdjęcie jest bardzo refleksyjne, więc aby nie psuć uzyskanego nastroju, niniejszym kończę ten wpis.

Dziś założyłam sobie bloga. Nie umiem prawie wcale się nim posługiwać, ale liczę na to, że z kolejnymi dniami będzie coraz lepiej i będę nabierała wprawy w poruszaniu się po tej stronie. Na codzień nie jestem bardzo nieśmiała, ale nowe sytuacje mnie stresują dlatego nie bardzo wiem co tu napisać, jest to w pewnym sensie wpis testowy, więc sama pożyczę sobie: powodzenia!